Het heeft twee weken af en toe een buitje gedaan: door de zegen van de regen ontwaken de weiden, bomen en gewassen uit hun boze droogtedroom en toveren het landschap plots weer magisch groen. De bovenste 10 cm is weer vochtig, de stress is even uit het land (én de boeren), alles herademt. Maar een buffer is er nog altijd niet; onder de oppervlakte is het nog altijd poeierdroog. Om het nijpende waterprobleem op te lossen zullen we nog veel meer regen nodig hebben, daar kunnen we de komende maanden maar op hopen…

De meeste gewassen hebben hier wonderwel de hete zomer goed doorstaan; de vruchtgewassen waren in hun element, en hier thuis op de Zonnekouterakker hebben we genoeg kunnen beregenen om de sla krokant te laten uitgroeien en de wortelen te laten kiemen en groeien. Op de verdere percelen ging het moeilijker:  de aardappelen zijn wel mooi maar klein gebleven; de prei, pastinaak en bewaarwortelen geraakten wat trager op gang en groeien nu mooi uit. Wat het meest heeft afgezien zijn de savooien en de spruiten: die werden vlak voor de droogte geplant en geraakten niet goed op gang. Waarop ze bezoek kregen van hele vluchten feeëriek dartelende koolwitjes die hun uitgebreid nageslacht toevertrouwden aan deze lekkere malse bladeren, rupsjes-nooit-genoeg, die bij heel wat planten een filigraanwerk van nerven achterlieten… En waar er andere jaren heel wat mezen en lijsters samen met sluipwespen de rupsenpopulatie op peil hielden, was dit jaar het overwicht te sterk (misschien hebben er ook wat broedsels het begeven?). Dus zijn we zelf maar beginnen plukken, op z’n chinees. Alle beetjes helpen. Komt misschien nog goed!

Daarnaast was het een goed moment voor nog wat biodynamische preparaten. Een besproeiing met koemestpreparaat op de laatste zaaiingen en plantingen buiten (roodlof, spinazie, radijs, daikon) en in de serre (warmoes, kervel, postelein, selder) om de begingroei en de wortelontwikkeling te stimuleren. Ook de aangevreten savooien en de spruiten kregen nog een behandeling, om te zorgen dat ze eerst nog wat energie in hun bladgroei zouden steken in plaats van in het aanzetten van  kroppen en okselknopjes voor onze voeding.

En daarnaast vernevelden we kiezelpreparaat (gemaakt van gemalen kwartskristallen) op de rijpende vrucht- en wortelgewassen: paprika’s, tomaten en komkommers in de serre, en pompoenen en bewaarwortelen buiten op het land. Zo brengen we, nu de zon zich langzaamaan terugtrekt, lichtkracht in het gewas. Dit stimuleert de ontwikkeling van smaak en aroma’s in biodynamische voeding, de houdbaarheid van de vruchten, en het versterkt de plant  tegen voortijdige veroudering en schimmelontwikkeling.

Meer lichtkracht in onze voeding, zon in lijf en leden, in hart en ziel: zou onze wereld daar ook niet een klein beetje beter van worden?

Smakelijk, An

Klein: St-Pierre tomaten, puntpaprika en paksoi van eigen Zonnekouterland (Vroente); koolrabi en bosbiet van De Kollebloem (Vroente); courgettes van Ourobouros (Vroente)

Groot: St-Pierre tomaten, rucola, paksoi, oxhella wortel en komkommer van eigen Zonnekouterland (Vroente); broccoli en peterselie van De Kollebloem (Vroente); gele blokpaprika, nieuw-zeelandse spinazie van Ourobouros (Vroente), venkel (Be).

Gemengd: St-Pierre tomaten, rode puntpaprika, oxhella wortel van eigen Zonnekouterland (Vroente); bosbiet van De Kollebloem (Vroente); peer Lucas en appel Santana van De Fruittuin; perzik (ES) (of druif Fr).

Fruit: Peer Lucas en appel santana van De Fruittuin ; perzik (ES) ; reine claude (Fr) en druif Lavallée (Fr).

Brood: gist: rogge; fantasie: notenbom; desem: zonnepit van Bakkerij Himschoot