En dan plots, daags na het boerderijfeest, daagt het je? Was dit echt de tiende keer dat ik hier met een ploeg lieve en geëngageerde mensen het bio-buffer in goede banen mocht leiden? De agenda zelf geeft geen antwoord. Agenda’s zijn niet gemaakt om bij te houden. Wat was is voorbij, wat morgen brengt, weten we echt niet … en enkel wat er is, dat kunnen we voelen en beleven.

 En daar wil ik het toch even kort over hebben, over dat ene moment, waarop alles mooi samenkomt. Koken voor het boerderijfeest begint steevast de dag voor het feest zelf. Of misschien zelfs weken vooraf, wanneer het menu samengesteld wordt. Wanneer boer Arne zegt: “Er zullen veel courgettes zijn.” Of: “Een tomatensalade, is dat iets? Want er is overvloed!” Het is dan, op dat moment dat het enthousiasme voor de kooksessie al begint te borrelen. Aan de slag gaan met wat het land geeft? Knal in het seizoen, op het moment waarop het groenten op hun best zijn, barsten van energie en je lijf ervan begint te zingen van zodra je ze eet … Beter wordt het eigenlijk niet.

 De voorbereiding zit in het hoofd, en het hart. En op de dag dat alles begint samen te komen – de stroom van energie van de keukenploeg – voel je als chef-kok-van-het-moment: dit komt goed. Het wordt weer een bio-buffet om van te smullen en te genieten. Ook omdat je met wat er beschikbaar is, weinig fout kunt doen. De smaak zit al in de groenten. In de tijd die ze kregen om langzaam te rijpen, om zich volop vol te zuigen met zon (want die was er wel), smaak, sap, textuur etc.

 De messen hakken. De dunschillers zoeven. De aardappelmesjes snijden. Iemand vertelt een grap. Kinderen lopen af en aan. Ovens gaan aan en gasvuren laten grote potten pruttelen. Dag een eindigt met traditionele frietjes-van-de-frituur. En wanneer dag twee – de dag van het feest – aanbreekt, voel je: we zitten op het juiste spoor, in het juiste elan, met een ploeg die als een groot hart sneller begint te kloppen. Bereidingen volgen, sauzen worden gemaakt, dressings afgewerkt.

Klokslag 18u30 is het moment er. De gong gaat. Het eten is klaar. Het is dat ene ogenblik waarop alles – al tien jaar lang (en eigenlijk al veel langer) – mooi samenkomt: de liefde voor de teelt van de groenten, de aandacht voor de oogst, het respect tijdens de verwerking, het geduld tijdens het bereiden, de lach, de passie … en de mensen die in een lange rij staan aan te schuiven om de cirkel rond te maken. Het is altijd weer een genoegen. En genoeg krijg ik er nooit van.

Gegroet, Sven

Klein: wortel en radijs van eigen Zonnekouterland (Vroente); aubergines, boerenkool en suikermais van De Kollebloem (Vroente); courgettes van Ourobouros (Vroente); bloemkool (Be).

Groot: puntpaprika, radijs en st-Pierre tomaat van eigen Zonnekouterland (Vroente); spitskool, andijvie en suikermais van De Kollebloem (Vroente); courgettes en basilicum van Ourobouros (Vroente); bloemkool (Be).

Gemengd: paksoi en radijs van eigen Zonnekouterland (Vroente); broccoli van De Kollebloem (Vroente); paprika geel van Ourobouros (Vroente); reine claude (Fr); witte druif (It) en mango (ES)

Fruit: conference (Be); mango (ES) ; witte druif (It) ; galia meloen (ES); banaan (Pe, fair Trade).

Brood: gist: voltarwe; fantasie: 8-granen; desem: sesam van Bakkerij Himschoot