De zon zindert hoog aan de blauwe hemel en haar stralen doen elke plant verschrompelen en wensen dat ze dieper weg kunnen trekken in de koelere aarde. Met een hevige vaart stormen drie stieren door het zand en beginnen in een cirkel hun hoornen tot elkaar te keren, elk om beurt verstrengeld in een gevecht. Hoge stofwolken laaien op in de stille, hete lucht. Erachter, berekend en met vaste tred drie mensen met een riek, in een poging de stieren terug naar hun stal te leiden. Nee, dit is geen tafereel vanuit een stad aan de Middellandse Zee, Nîmes of Arles, waar tot op de dag van vandaag nog steeds stierengevechten gebeuren noch het Minoïsche Kreta waar de stierendans zijn oorsprong vond. Nee, we zijn in het Noorden, bij Machelen aan de Leie, jullie welgekende boerderij de Zonnekouter.

Het verhaal gaat dat de zonnegod Helios, die met zijn zonnekar de aarde voorziet van zonsopgang en -ondergang drie zonen had. De derde zoon Phaëton, wou op een dag bewijzen dat hij de effectieve zoon van zijn vader was en sprong op de zonnewagen, bruusk, onervaren. Stuurloos was de kar en hij verbrande grote stukken van de aarde. De god van de zee, Poseidon, kon hem niet bedwingen en moest diep in de oceaan zijn toevlucht zoeken. Hierna - zo gaat de legende - werd Libië tot een woestijn verschroeid.

Zou opnieuw Phaëton of een van de andere zonen van Helios dit jaar de teugels hebben genomen en nu onze streken aan het verbranden zijn? Er was een tijd dat er gesproken werd van klimaatverandering, nu niet meer; het klimaat is veranderd. In de serre, de serre van ons geliefde Zonnekouter, meet de thermometer steeds hogere temperaturen. Op de dag dat de stieren ontsnapt waren, op zoek naar koelere temperaturen aan een beek of onder een boom, kon men niets meer aflezen op de thermometer. Meer dan zeventig graden moet het zijn geweest. De dag erop werden de tomaten geoogst. In een hele rij was het vocht binnenin de tomaten gekookt, het vruchtvlees wak. Zou het geen tijd zijn dat we een offer doen aan de goden? Bidden tot Zeus, god van de donder, dat hij Helios en zijn zonen tot kalmte kan brengen?

Wouter kijkt me aan en vraagt: “ijsje?”. Mijn verhitte hoofd knikt. Het ijsje smaakt en ik bedaar. Hopelijk eten Helios en Zeus ook snel een ijsje.

Groetjes, Kobe

Klein: rucola, St-Pierre vleestomaat, snijbonen en komkommer van eigen Zonnekouterland (Vroente); warmoes en aubergines van Ourobouros (Vroente).

Groot: rucola, st-Pierre vleestomaat, tomaat Sonnehertze, snijbonen, komkommer, puntpaprika suikermais en busselwortel van eigen Zonnekouterland (Vroente); nieuw-zeelandse spinazie van Ourobouros (Vroente) en bloemkool (Be).  

Gemengd: trostomaat, komkommer en blokpaprika van eigen Zonnekouterland (Vroente); warmoes van Ourobouros (Vroente); witte druif (It); platte perzik (Es) en banaan (Pe, Fair Trade).  

Fruit: appel Lafeyette (nieuwe oogst) (Fr); platte perzik; nectarines (ES); galia meloen (Fr) en witte druif (It).

Brood: geen brood deze week want de bakker is met vakantie.